Rasbeschrijving | Kenmerken van de Zwitserse berghond

Rasbeschrijving

De Berner Sennen hond werd van oorsprong in de omgeving van Bern (Zwitserland) als boerderijhond gebruikt, tegenwoordig is deze hond een populaire huisvriend. De Berner Sennen is de bekendste van de vier Zwitserse berghonden (Appenzeller, Entlebucher en Grote Zwitserse Sennen hond). De Berner Sennen is erg gemakkelijk in omgang met mensen, kinderen en dieren. Tevens is hij aanhankelijk en goed af te richten.

Kenmerken

Gebruik	oorspronkelijk waak-, drijf- en tuighond op de boerderijen in het kanton Bern, tegenwoordig ook familie- en veelzijdige werkhond.
Algemeen beeld	langharig, driekleurig. Meer dan middelgrote, krachtige en beweeglijke gebruikshond met stevige ledematen.
Lichaamsverhouding	verhouding tussen schofthoogte en lichaamslengte ca. 9 : 10, eerder gedrongen dan lang.
Karakter en gedrag	zeker, opmerkzaam, waakzaam en onbevreesd in alledaagse situaties, goedmoedig en aanhankelijk in de omgang met vertrouwde personen, zelfverzekerd en vriendelijk tegenover vreemden, gemiddeld temperament, volgzaam.
Hoofd	krachtig; schedel zowel in zij- als in vooraanzicht gezien zeer licht gewelfd; zeer duidelijk, doch niet te sterke stop, weinig ontwikkelde voorhoofdgroef; krachtige, middellange, rechte snuit.
Neusspiegel	zwart
Lippen	weinig ontwikkeld en aansluitend, zwart.
Gebit	volledig, krachtig schaargebit.
Ogen	donkerbruin, amandelvormig, met goed aansluitende oogleden.
Oren	driehoekig, licht afgerond, hoog aangezet, middelgroot, in rust vlak aanliggend.
Hals	krachtig, gespierd, middellang.
Lichaam	krachtig, compact.
Borst	tot aan de elleboog reikend, breed, met duidelijke voorborst; borstkas van breed -ovale doorsnee.
Rug	vast en recht.
Lendenpartij	breed en krachtig.
Kruis	vloeiend afgerond.
Buik	niet opgetrokken.
Staart	dichtbehaard, minstens tot het spronggewricht reikend, in rust hangend, in de beweging zwevend op rughoogte gedragen, of licht daarboven.
Voorhand	Algemeen in stand tamelijk breed, van voren gezien recht en parallel. Schouders lang, krachtig, schuin geplaatst, met de opperarm een niet te stompe hoek vormend, aanliggend en goed gespierd. Voormidden voeten nagenoeg loodrecht in stand, sterk. Voeten kort, rond en gesloten; tenen goed gewelfd.
Achterhand	Algemeen in stand van achteren gezien recht, niet te nauw, achtermidden voeten en voeten naar binnen noch naar buiten gedraaid: wolfsklauwen moeten verwijderd zijn. Dijbenen tamelijk lang, van opzij gezien met het onderbeen een duidelijke hoek vormend, breed, krachtig en goed gespierd. Spronggewrichten krachtig en goed gehoekt. Gangwerk ruime, gelijkmatige bewegingsafloop in alle gangen; ingrijpende, ruime pas vóór en goede stuwing vanuit de achterhand; in draf, van voren en van achteren gezien, bewegen de ledematen in een rechte lijn.
Beharing	Vachtstructuur lang, sluik of licht gegolfd. Vachtkleur diep zwarte grondkleur met diepe, bruinrode brand aan de wangen, boven de ogen, aan alle vier de benen en op de borst, en met de volgende witte aftekeningen:
	•	zuivere, witte, symmetrische hoofdaftekening. De bles verbreedt zich naar de neus toe aan beide zijden tot een witte snuitaftekening. De bles mag niet tot aan de vlekken boven de ogen reiken en de witte snuitaftekening, hoogstens tot aan de mondhoeken.
	•	witte, matig brede, doorlopende hals- en borstaftekening.
	•	gewenst: witte voeten, witte staartpunt.
	•	toegestaan: kleine witte nekvlek.
Grootte	•	Reuen 64-70 cm schofthoogte, ideaal 66-68 cm gewicht 45-50 kilo.
	•	Teven 58-66 cm schofthoogte, ideaal 60-63 cm gewicht 40-45 kilo.